ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ | ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2019

ΔΕΠ Παντείου σε Κεραμέως: Σκοπός των πανεπιστημίων η επιστημονική γνώση, όχι η μετατροπή τους σε παίγνια της αγοράς

Ανακοίνωση-απάντηση στην επιστολή της υπουργού Παιδείας, Νίκης Κεραμέως, αναφορικά με τα προτεινόμενα μέτρα μεταρρύθμισης της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ελλάδα εξέδωσε το ΔΣ του συλλόγου μελών ΔΕΠ του Παντείου Πανεπιστημίου.

Απάντηση του ΔΣ του συλλόγου ΔΕΠ του Παντείου Πανεπιστημίου στην επιστολή της Υπ.Παιδείας κας Κεραμέως και στα προτεινόμενα μέτρα μεταρρύθμισης της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

Το άσυλο και η κοινή λογική

 

Το βράδυ της 9ης Ιουλίου μαθαίνουμε από τον επίσημο λογαριασμό στο Twitter της Ελληνικής Αστυνομίας πως «Πραγματοποιήθηκε οργανωμένη επιχείρηση σε χώρους του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνελήφθησαν επτά άτομα για εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών». 

Λίγες μόνο ώρες μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης η είδηση επιχειρείται να παρουσιαστεί ως εικόνα από το άμεσο μέλλον. Η απόφαση περί κατάργησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου υπήρξε μια από τις λιγοστές ευκρινείς προεκλογικές δεσμεύσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Βεβαίως δεν απασχόλησε κανέναν από τους θιασώτες αυτής της «μεταρρύθμισης» ποια η εξέλιξη της προαναφερθείσας είδησης, τι να απέγιναν οι προσαχθέντες; Απαγγέλθηκαν κατηγορίες και αν ναι ποιες ήταν; Δε θα την αποκαλύψω, κάντε την έρευνα σας.

Η κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου «με ένα άρθρο κι ένα νόμο» οικοδομείται επί μιας συσκοτιστικής ρητορικής που τα έχει όλα: Άσυλο ανομίας, εμπόριο ναρκωτικών, αποθήκες πυρομαχικών στις κτιριακές υποδομές, παραεμπόριο και μαύρη οικονομία, βία. Αυτό το οργουελικό σκηνικό στοχεύει απευθείας στον καθωσπρεπισμό της μέσης ελληνικής οικογένειας, στην ατάκα που μονολογούν οι μανάδες μας όταν βλέπουν «ειδήσεις», στο «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο» του Έλληνα φορολογούμενου. Εισήχθη για συζήτηση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία αποκομμένο από κάποιον ευρύτερο νόμο που ρυθμίζει ζητήματα των Πανεπιστημίων. Είναι όμως το ζήτημα όντως επείγον; Ανταποκρίνεται αυτή η ζοφερή περιγραφή στη πραγματικότητα;

Για να μη νομίζετε πως υπεκφεύγω φυσικά και στα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια υπάρχουν σοβαρά ζητήματα τα οποία χρήζουν αντιμετώπισης.Αυτά τα ζητήματα ωστόσο είναι συγκεκριμένα, εστιασμένα και γνωστά και σίγουρα δεν γεννήθηκαν ούτε διογκώθηκαν από το Πανεπιστημιακό Άσυλο. Υπάρχει κανείς εχέφρων πολίτης ο οποίος πιστεύει ότι το παραεμπόριο, το εμπόριο ναρκωτικών ακόμα και η βία υπάρχουν στην κοινωνία μας λόγω της ύπαρξης του πανεπιστημιακού ασύλου; Κατά την άποψή μου το μέχρι πρότινος ισχύον νομικό καθεστώς περιέγραφε ένα σαφές πλαίσιο για την καταπολέμησή τους. Συγκεκριμένα ο τελευταίος νόμος (ν. 4485/2017, άρθρο 3 § 2) όριζε ότι «επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων, καθώς και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση». Αυτό που δεν υπήρξε για δεκαετίες είναι η πολιτική βούληση των κυβερνώντων για αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων.

Από τα βουλευτικά έδρανα των δύο μεγάλων κομμάτων έχουν περάσει ουκ ολίγοι πανεπιστημιακοί καθηγητές, πρώην πρυτάνεις, άνθρωποι με σπουδές πολλών χρόνων στα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Αλήθεια έχουν να επιδείξουν αυτοί οι άνθρωποι υπαρκτές ενέργειες για τη διασφάλιση του Πανεπιστημιακού Ασύλου; Κάποιες ενέργειες τους; Καταγγελίες στις αρμόδιες αρχές για τα εγκλήματα που μηρυκάζουν στο δημόσιο λόγο; Τα παραδείγματα θα είναι μεμονωμένα και σποραδικά αν αναλογιστεί κανείς πως από το 1982 μέχρι σήμερα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν κυβερνήσει την Ελλάδα σχεδόν 34 χρόνια.

Αλήθεια, ποιος κερδίζει από αυτή την ενορχήστρωση δυσφήμισης των Ελληνικών Πανεπιστημίων; Μα φυσικά όσοι επιβουλεύονται τη συρρίκνωση του προκειμένου να κερδοφορήσουν από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και όσοι επιθυμούν την εξόντωση όλων των θεσμών που διαμορφώνουν σκεπτόμενους και ελεύθερους πολίτες. Πυροβολούμε τα πόδια μας όταν συκοφαντούμε τα έδρανα που μόρφωσαν τους γιατρούς που εμπιστευόμαστε την υγεία μας, τους δικηγόρους και τους δικαστές που εμπιστευόμαστε το δίκιο μας, τους δασκάλους που εμπιστευόμαστε το μέλλον των παιδιών, τους μηχανικούς που εμπιστευόμαστε τα σπίτια μας. Πυροβολούμε τα πόδια μας όταν συκοφαντούμε ιδρύματα στα οποία ξοδεύουμε χιλιάδες ευρώ προκειμένου να πετύχουν οι νέοι και οι νέες της πατρίδας μας κάνουμε κακό μόνο στο μέλλον τους.

Οι κερκίδες των γηπέδων δεν διαθέτουν κανενός είδους άσυλο κι όμως έχουν μετατραπεί σε σχολείο βίας που παράγει ουκ ολίγες συγκρούσεις. Τα μεγάλα θέρετρα διακοπών δεν διαθέτουν κανενός είδους άσυλο κι όμως έγιναν κάδρα σκληρών γυναικοκτονιών. Οι σταθμοί του μετρό και τα πάρκα δεν διαθέτουν κανενός είδους άσυλο κι όμως εκεί συχνά καταφεύγουν οι άνθρωποι που ζούνε μέσα στην επισφάλεια αλλά και όσοι τους εκμεταλλεύονται. Τα λιμάνια δεν διαθέτουν κανενός είδους άσυλο κι όμως τα τελευταία χρόνια έχουν δεσμευτεί εκεί εκατοντάδες τόνοι ναρκωτικών. Αλλά και στα μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ που διαθέτουν κανενός είδους άσυλο δε διαβάσαμε πρόσφατα για τεράστιο σκάνδαλο αδιαφάνειας και αντιγραφών; Δεν διαβάσαμε πρόσφατα για το μακελειό στη Βόρεια Καρολίνα, τη Καλιφόρνια, το Τέξας, το Ρόζενμπεργκ. Ας μη γελιόμαστε το Πανεπιστημιακό Άσυλο μετατρέπεται σε φενάκη προκειμένου όσοι πραγματικά πρέπει να θεραπεύσουν σοβαρά ζητήματα της κοινωνίας να συγκαλύπτουν την ανεπάρκεια τους.

Το Πανεπιστημιακό Άσυλο προστατεύει την διακίνηση των ιδεών αλλά και την ανεξαρτησία των διαδικασιών των πανεπιστημιακών οργάνων, των φοιτητικών συλλόγων, των συλλόγων εργαζομένων. Διαδικασίες που έχουν αποδείξει πως προστατεύουν δημοκρατικές αξίες και κατακτήσεις του λαού και που σε όλη την ιστορική διαδρομή του ελληνικού κράτους διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο. Ας μη γελιόμαστε αυτή ακριβώς τη λειτουργία προσπαθεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση ως ξένη με το δημόσιο πανεπιστήμιο, αυτή ακριβώς προσπαθεί να καταστείλει με το δόγμα «νόμος και τάξη».

Οι συζητήσεις για το πανεπιστημιακό άσυλο ανατρέχουν στην Ε’ Αναθεωρητική Βουλή, όπου η μειοψηφία (μεταξύ άλλων, Δ. Τσάτσος, Γ.Α. Μαγκάκης, Α. Παπανδρέου, Ε. Παπανούτσος) διατύπωσε την άποψη πως η -προστατευόμενη ήδη από το Σύνταγμα του 1975- ακαδημαϊκή ελευθερία (άρθρο 16 § 1 ισχύοντος Συντάγματος) κατοχυρώνεται ουσιαστικά και πραγματικά μόνο σε συνδυασμό με το άσυλο. Άσυλο [ < α (στερητικό) + συλάω-ώ (=αφαιρώ, λεηλατώ, λαφυραγωγώ) ] σημαίνει χώρος «ιερός» και «απαραβίαστος». Συχνά αντιμετωπίζεται ως ελληνική ιδιοτροπία, ως μια αναχρονιστική ρύθμιση που έχει απολέσει το νόημα της, ως ένα κουσούρι που συνιστά τροχοπέδη για την «εύρυθμη ανάπτυξη» των Πανεπιστημίων. Και για να μιλάμε ειλικρινά εκεί συνίστανται οι μεγάλες ιδεολογικές διαφορές, στον σκοπό, τις στοχεύσεις, τον ρόλο εν τέλει του Πανεπιστημίου. Ας συζητήσουμε τουλάχιστον για αυτό ώστε να καταδειχθούν οι απόψεις του καθενός και της καθεμιάς.

Μια συμβουλή: Αν θέλει η κυβέρνηση να καταπολεμήσει τη παραβατικότητα στα Πανεπιστήμια ας ξεκινήσει από τη φοιτητική της παράταξη. Από τις οργανωμένες λογοκλοπές σε συνεργασία με ορισμένους καθηγητές, από τα δίκτυα εξάρτησης στη συνδιοίκηση και τις εκλογές, από τους μπράβους που συχνά – πυκνά χρησιμοποιούν σε διάφορες διαδικασίες, από το τεράστιο φακέλωμα προσωπικών δεδομένων κατά τις εγγραφές πρωτοετών φοιτητών, από τα κοσμικά πάρτι έντονου φορολογικού ενδιαφέροντος που οργανώνουν είτε στα ίδια τα ιδρύματα είτε σε γνωστά μαγαζιά, από τη διάχυση ρατσιστικού και σεξιστικού λόγου για να αναφερθώ μόνο σε κάποια παραδείγματα της καθημερινότητας.

Μία πρόσκληση: Ξέρω δεκάδες συναδέλφους, που έχουμε επενδύσει το μέλλον μας στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο που θα χαιρόμασταν πάρα πολύ να σας ξεναγήσουμε στις υποδομές του, να σας μιλήσουμε για τα πραγματικά μας προβλήματα, να σας παρουσιάσουμε τις δουλειές μας. Είναι μια μάχη λογικής έναντι του παραλόγου και θα την δώσουμε.

 ΠΗΓΗ: tvxs.gr 

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Δέκα ταινίες για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

Η Παγκόσμια Hμέρα κατά του Ρατσισμού, έρχεται να μας θυμίσει τα τραγικά γεγονότα της 21ης Μαρτίου του 1960, όταν 70 μαύροι φοιτητές που διαδήλωναν μαζί με χιλιάδες άλλους διαδηλωτές κατά του απαρτχάιντ στην πόλη Σάρπβιλ της Νοτίου Αφρικής, έχασαν τη ζωή τους από πυροβολισμούς της αστυνομίας. Το 1966, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καθιέρωσε την ημέρα αυτή ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων. Τιμώντας την Παγκόσμια Hμέρα κατά του Ρατσισμού, παρουσιάζουμε δέκα (10) χαρακτηριστικές κινηματογραφικές δημιουργίες του 21ου αιώνα.

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019

Η ταράτσα της Νομικής: ένα δημοκρατικό ροδοχάραμα στο πιο βαθύ σκοτάδι

του Αριστομένη Συγγελάκη*

«Κούροι και κόρες της σπουδής / Φως ο νους η καρδιά φλόγα / Η κραυγή σας γλώσσα πύρινη κοφτερή / Τέτοιες ώρες τρανές ώρες / Μόνο εσείς και τα πουλιά τα ελεύθερα / Ξεδιπλώνετε τον άνεμο και πετάτε με το αγέρι / Και ξεμούδιασαν και ορθώθηκαν τα κορμιά / Άρχισε το Ροδοχάραμα» (Γιάννης Κουτσοχέρας)

Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Αφιέρωμα του αρχείου της ΕΡΤ στον Παναγούλη και στον ματωμένο Μάη του ’36

Εκπομπές για τον ήρωα Αλέξανδρο Παναγούλη αλλά και τα συμβάντα του 1936 ψηφιοποίησε και παρουσιάζει η ΕΡΤ. Γράφει ο Mediaρχης του Sport24.gr, Νίκος Μποζιονέλος.

Tο Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του Αλέκου Παναγούλη (πέθανε σαν σήμερα, το 1976), ψηφιοποίησε και παρουσιάζει στην ιστοσελίδα ert.gr την εκπομπή "Εδώ και σήμερα - Αναφορά στον Αλέκο Παναγούλη".

H εκπομπή, που προβλήθηκε έξι χρόνια μετά το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη, το 1982, εστιάζει στην αντιστασιακή του δράση την περίοδο της χούντας και στα γεγονότα που ακολούθησαν μέχρι το θάνατό του. Αναφέρεται στην απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, στις 13 Αυγούστου 1968, που οδήγησε στη σύλληψή του.

Σε απόσπασμα συνέντευξής του που προβάλλεται, ο Αλέκος Παναγούλης, εξηγεί: "Δεν ήταν μια προσωπική ενέργεια, αλλά μια ενέργεια που την προπαρασκεύασε μια ολόκληρη οργάνωση, που εργάστηκε επί 16 μήνες, προκειμένου να προετοιμάσει την Αντίσταση». Διευκρινίζει επίσης: «Εκείνη την ώρα δεν σκεφτόμουν ότι επιχειρώ να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Έβλεπα τον τύραννο και όχι τον άνθρωπο. Δεν νομίζω ότι σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μου θα έβρισκα τη δύναμη να σκοτώσω έναν άνθρωπο".

Η εκπομπή αναφέρεται και στα φρικτά βασανιστήρια που υπέστη, στη δίκη του -όπου καταδικάστηκε δις εις θάνατον-, στην αίτηση χάριτος που αρνήθηκε να υποβάλλει, στους λόγους για τους οποίους αναβλήθηκε η εκτέλεσή του, αλλά και στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησής του. Όπως επίσης και στις απόπειρες απόδρασής του, στις απεργίες πείνας που έκανε και στο ανοιχτό γράμμα που έστειλε στην Ευρώπη, το διάστημα που κρατούνταν στις φυλακές Μπογιατίου, καταγγέλλοντας τα βασανιστήρια και τις συνθήκες διαβίωσής του.

Επίσης, εξιστορούνται τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά την αποφυλάκισή του, στις 21 Αυγούστου 1973. Το ταξίδι του στην Ιταλία όπου συνέχισε τον αγώνα, διεγείροντας με τις δημόσιες καταγγελίες του την ξένη κοινή γνώμη, η πτώση της χούντας και η επιστροφή του στην Ελλάδα ακριβώς έξι χρόνια μετά την απόπειρα δολοφονίας του Γεωργίου Παπαδόπουλου, στις 13 Αυγούστου 1974. Ακόμη, η πολιτική δράση του Αλέκου Παναγούλη στα χρόνια που ακολούθησαν, η επιμονή του για τη δημοσίευση των αρχείων του ΕΑΤ-ΕΣΑ, η Πρωτομαγιά του 1976, που βρέθηκε νεκρός μέσα στο αυτοκίνητό του και το τελευταίο αντίο στον μεγάλο αγωνιστή, που ήταν πάντα κοντά στο λαό και υιοθέτησε τα προβλήματα των απλών ανθρώπων.

Στην εκπομπή προβάλλονται αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Αλέκου Παναγούλη και οπτικοακουστικό και φωτογραφικό υλικό από τη σύλληψή του, τη δίκη του, τους τόπους του μαρτυρίου του, καθώς και από την αποφυλάκισή του, το ταξίδι του στην Ιταλία, την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1974, την πολιτική του δράση και την κηδεία του. Τα κείμενα της εκπομπής υπογράφει ο Γιάννης Φατσής, ενώ αφηγητής είναι ο Γιώργος Κυρίτσης.

Μάης του ’36 στη Θεσσαλονίκη

Ογδόντα δύο χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον ματωμένο Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη. Στη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση -αφετηρία της οποίας είχε σταθεί η απεργία των καπνεργατών που κηρύχθηκε στις 3 Μαΐου 1936- και η οποία κατεστάλη από την τότε κυβέρνηση Μεταξά, είναι αφιερωμένη η εκπομπή του Αρχείου της ΕΡΤ "Μαρτυρίες - Ο Μάης του ’36 στη Θεσσαλονίκη".

Σειρά ντοκιμαντέρ ιστορικής καταγραφής, του δημοσιογράφου Γιώργου Πετρίτση, για πρόσωπα και γεγονότα της πρόσφατης Ιστορίας μας. Η εκπομπή ερευνά τα γεγονότα που οδήγησαν στην αιματηρή καταστολή από την τότε κυβέρνηση Μεταξά της μεγάλης διαδήλωσης των απεργών εργατών στη Θεσσαλονίκη την 9η Μάη του 1936, μέσα από ντοκουμέντα και περιγραφές ανθρώπων που συμμετείχαν στην τότε παλλαϊκή απεργία. Προσεγγίζει τα αίτια που οδήγησαν στη μεγάλη κινητοποίηση των καπνεργατών και παρουσιάζει τα αιτήματα του εργατικού κινήματος, συνδεόμενα με την κοινωνική αναταραχή των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 1930 κατά τα οποία η χώρα είχε πληγεί από την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Μάης του u201936 στη Θεσσαλονίκη 1

Ο πρώην καπνεργάτης, Γιώργος Ζάρας, περιγράφει τα γεγονότα μέρα με τη μέρα από την αρχή της κήρυξης της απεργίας, αναφερόμενος στις συγκρούσεις με την αστυνομία και στον πρώτο νεκρό τον νεαρό Τάσο Τούση -η εικόνα-σύμβολο της μάνας πάνω από το άψυχο σώμα του νεαρού αυτοκινητιστή θα εμπνεύσει τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον "Επιτάφιο" - μέχρι την κηδεία στο κοιμητήριο της Ευαγγελίστριας των δολοφονηθέντων απεργών στις 10 Μαΐου 1936. Ακόμη, τη δική του μαρτυρία καταθέτει πρωταγωνιστικό στέλεχος του συνδικαλιστικού κινήματος στα χρόνια του ’30, ο νεαρός τότε, Χριστόδουλος Μαυροβίτης. Για τα γεγονότα μιλούν επίσης, ο πρώην βουλευτής, Βασίλης Νεφελούδης, ο δημοσιογράφος, Σπύρος Κουζινόπουλος κ.ά.

Η εκπομπή εντάσσει τα γεγονότα του Μάη του ’36 στο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της εποχής, παρακολουθώντας την πολιτική Ιστορία και τους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων από τη Βενιζελική τετραετία 1928-1932 μέχρι την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, στις 4 Αυγούστου 1936. Τέλος, παρουσιάζεται η ερμηνεία των τραγικών γεγονότων του Μάη του ’36 από το καθεστώς της μεταξικής δικτατορίας και τα τότε πολιτικά κόμματα.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται πλάνα επικαίρων και αρχειακό φωτογραφικό υλικό.

Nίκος Μποζιονέλος (nbozionelos@gmail.com)

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Μια παλιά μαχαιριά που κάθε 22 Απρίλη στάζει πύον...

«Επιδρομή από φασιστοειδή στοιχεία και μέλη της ΕΠΕΝ οπλισμένα με στιλέτα και λοστούς έγινε χθες το πρωί στη Νομική Σχολή της Αθήνας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά φοιτητές και να προκαλέσουν ζημιές στο κτίριο».

28/02/2021 prytanis

Κάτι σάπιο υπάρχει    στο Βασίλειο της Μπουραντωνημαρκίας...